Samudra Manthan

iMac HD Marianne:Users:marianne:Desktop:Schermafbeelding 2018-03-02 om 14.43.11.png

Deze pagina (Samudra Manthan – Het Karnen van de Oceaan van Melk) maakt ook onderdeel uit van Akaija goes Angkor. We vinden deze informatie echter zo belangrijk dat we het eruit gelicht hebben.

In de tempel Angkor Wat (Cambodja) is een bas-reliëf te vinden met de titel: Het Karnen van de Oceaan van Melk (The Churning of the Milky Ocean).
De echte titel is: Samudra Manthan. En voor wie Hindi spreekt: समुद्रमन्थन.

Samudra Manthan
(bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Samudra_manthan)

Het is een vertelling die reeds duizenden malen door talloze kunstenaars (in het Verre Oosten) is uitgebeeld. Zo op het oog gaat het over een touwtrek-wedstrijd waarbij allerlei wezens in diverse uitdossingen en functies betrokken zijn. Opvallend is de centrale rots waaromheen het touw gewikkeld is, maar als je goed kijkt is dat geen touw maar een slang.

Het is een epos over goden, demonen, engelachtige wezens, mensen en dieren vanuit een Hindoeïstisch perspectief. Maar wat wordt er nu eigenlijk verteld?

Dit is een stripverhaal van toen de wereld er totaal anders uitzag, terwijl onze huidige wereld al veel te groot is om te begrijpen. Daarbij zijn wij (Wim en Marianne) westerlingen, met een westerse achtergrond en dus kijken we anders tegen dingen aan. Niet beter, maar anders. Om een voorbeeld te noemen: In Nederland en Duitsland wil je liever geen hakenkruis op de muur, maar in India worden alle huizen, auto’s, computers en belangrijke voorwerpen tijdens het Diwali-lichtfeest daarmee gezegend. Hetzelfde kruis heet daar Swastika.

De slang is verkeerd rond de berg gewikkeld :-). Bron: https://www.himalayanacademy.com/media/books/what-is-hinduism/web/ops/xhtml/ch28a.html.

Als toerist heb je een bijzonder perspectief: je kijkt anders tegen de dingen aan dan de mensen in het land waar je op bezoek bent. De kunst is het om onbevooroordeeld te zijn en wat je ziet niet gelijk te veroordelen als ‘heidens’, ‘achterlijk’ of ‘dom’. Met die open-mind gedachte proberen we naar de tempels van Angkor te kijken en naar de mogelijke relatie met de Akaija en dat valt tegen. Open-mind betekent dat je alles dat je tot dusverre geleerd hebt durft los te laten en probeert onbevangen waar te nemen.

Onze vraag is: Wat zou de wezens bezield hebben die Angkor, Paaseiland, de Piramides en de wereldwijd honderdduizenden megalithische constructies hebben gebouwd in de maten XS, S, M, L, XL en XXL? De door de publieke media erkende wetenschap doet die constructies af als grafmonumenten van prehistorische, met vuurstenen en vuistbijlen zwaaiende jagers en verzamelaars gekleed in dierenhuiden. Maar hoe zulke verzamelaars in staat waren om piramides te bouwen met een dusdanige precisie dat moderne bouwvakkers dat niet kunnen nadoen wordt in de mainstream media genegeerd. Gelukkig bestaat er ook een onafhankelijke groep wetenschappers die vragen wèl probeert te beantwoorden en hun onderzoek is voor ons heel belangrijk.

Nu kan het zijn dat we na verloop van tijd onze inzichten weer moeten bijstellen, maar dit verslag is geschreven op basis van wat we nu concluderen. Laten we beginnen…

We nemen aan dat de ontwerpers, founders of de Ouden van de XXXXXL bouwwerken een ras waren dat vanuit de sterren naar de Aarde gekomen is. Dit ras heeft o.a. de Vedische geschriften in het Sanskriet achtergelaten en heeft een ring van megalithische bouwwerken rondom de Aarde gebouwd, die samen ook wel de Gekantelde Evenaar van de Oudheid genoemd wordt. Buiten die lijn liggen nog meer grote, maar vooral talloze kleinere megalithische bouwwerken, meestal steencirkels en dolmen. Er zijn aanwijzingen dat er vergelijkbare bouwwerken te vinden zijn op andere planeten, zoals voormalig space-museum-conservator en NASA-consultant Richard Hoagland[3] (ook hij heeft een Akaija ) meldt. Het doel van al deze bouwwerken is onduidelijk. Wat we steeds vaker lezen is dat deze constructies energie doorgeven die er b.v. voor zorgt dat graan langer houdbaar is en voor meer oogst zorgt. Het draagt dus bij aan levensenergie, net als de Akaija. Ook is berekend dat al deze bouwwerken op energetisch strategische plekken liggen en dat ze vaak in elkaars verlengde liggen, op zogenaamde ley-lines. Dat oude ras kon erg goed bouwen, want zelfs na 12.000 jaar kun je er nog veel van terugvinden.

Screenshot uit een lezing van Axel Klitzke over Angkor

Screenshot uit een lezing van Axel Klitzke over Angkor

We nemen ook aan dat ook Angkor in z’n oorspronkelijke vorm gebouwd is door noem het maar het Vedische ras of de Sanskriet-schrijvers. Hoe ze zichzelf noemden weten we niet. Het zou kunnen aan om het Arische ras, de Aryans, die door Hitler’ s acties een slechte naam hebben gekregen. Maar wat Hitler deed zegt niets of de werkelijke geaardheid van dat ras. Open mind… .

Er is in Angkor een schat aan sterrenkundige en mathematische kennis verstopt. De Duitse bouwtechnisch ingenieur Axel Klitzke is een wandelende encyclopedie op het gebied van heilig-geometrische principes en hij heeft diverse overeenkomsten gevonden tussen de piramides en Angkor.[4]

Bovengenoemde basreliëf bevat veel verborgen mathematische informatie. Maar voor welk doel? Wat betekent karnen in dit verband? Wat is die oceaan van melk?

Het epos dat in Angkor te zien is, is een Hindoeïstisch getinte versie van een Vedisch epos dat in de Khmer cultuur een erg belangrijke rol speelt. Hetzelfde verhaal behoort trouwens ook tot de basiskennis van de inwoners van Japan, Laos, Vietnam, Thailand, Birma en China. In de vertrekhal van Bangkok International is er zelfs een imposant beeldhouwwerk met dit thema neergezet, hetgeen illustreert hoe belangrijk dit epos is, ook dus voor Thailand. Hieronder volgt een algemeen gangbare uitleg. Deze is volgens de online versie van de Encyclopedia  Brittanica:

Bangkok International Airport heeft een imposant beeldhouwwerk van Samudra Manthan

Bangkok International Airport heeft een imposant beeldhouwwerk van Samudra Manthan

Binnen het Hindoeïsme is een van de centrale thema’s de eeuwige strijd tussen de devas (goden) en de asuras (demonen of titanen).

In het epos ‘Het Karnen van de Oceaan van Melk’ wordt Vishnu (in het midden) omringd door zijn schildpad-avatar Kurma (onder), asuras (links), devas (rechts) en apsaras en Indra (boven).

De goden waren verzwakt door een vloek van de opvliegende wijze Durvasas en nodigden de asura’s uit om hen te helpen om het elixer van onsterfelijkheid (amrta of amrita) terug te halen uit de diepten van de kosmische oceaan. De berg Mandara, een uitloper van de berg Meru (axis-mundi of de wereld-as) werd naar buiten geschoven om te gebruiken als een karnende stok, op de bodem van de oceaan versterkt door Vishnu in zijn avatar (incarnatie) als de schildpad Kurma. De asura’s hielden het hoofd van de naga (half mens, half-cobra) Vasuki vast, die nodig was voor het karnen, en de goden hielden zijn staart vast. Toen Vasuki’s hoofd vergif uitspuwde dat dreigde in de oceaan te vallen en het amrita zou kunnen besmetten, nam de god Shiva het gif en hield het in zijn keel, waardoor zijn keel blauw werd.

Dit epos vertelt over hemelse schatten of attributen: Chandra, de maan, 2. Parijata, een mooie en geurige boom in de hemel van Indra, 3. Airavate, de viertandige olifant of de berg van Indra, 4. Kamadhenu, de koe van overvloed, 5. Madira, de godin van de wijn, die Varuni werd, de vrouw van Varuna, 6. Kalpavriksha, de wens vervullende boom, 7. De apsara’s of hemelse dansers, 8. Uccaihshravas, het hemelse paard, 9. Lakshmi, een godin die Vishnu’s vrouw werd, 10. Panchajanya, Vishnu’s schelphoorn, 11. Vishnu’s foelie en magische boog, 12. Verschillende edelstenen, 13. Dhanvantari, de geneesheer van de goden met in zijn handen, 14. Amrita, de allerhoogste schat, het elixer van onsterfelijkheid, Toen de amrita ontstond, vochten de goden en de asura’s om het bezit ervan, hoewel ze oorspronkelijk hadden afgesproken om het eerlijk te verdelen. Na vele avonturen werd het uiteindelijk verteerd door de goden, die zo in sterkte werden hersteld.

Best interessant natuurlijk, alleen… wat is de link met de Akaija?

Om te beginnen is de vraag of dit epos ook al in het originele Angkor Wat van 12.000 jaar bestond.

De Vedische geschriften dateren van ver voor de Westerse jaartelling en daarin speelt de Samudra Manthan een belangrijke rol. Vermoedelijk is dit epos nergens ter wereld zo oud en groots uitgebeeld als in Angkor Wat. Samudra Manthan wordt op diverse manieren uitgelegd. Zonder neerbuigend te willen doen gaan we ervan uit deze interpretaties geen rekening houden met het meer alternatievere onderzoek waarvan wij op de hoogte zijn. Bovendien gaan we uit van Angkor als een van de 5 ankerpunten van een reuze Akaija-Iloa rondom de wereld. Of dat nou klopt of niet, het zorgt er in elk geval voor dat je anders tegen dingen aankijkt.

We gingen hierheen met de gedachte: “Daar is iets mee. Ga daar maar eens mee aan de slag. Leuke puzzel.” Dan begrijp je wellicht waarom we hier zoveel aandacht aan besteden en daarom ook hield het me de hele reis bezig. Het me niet los, want ik kon het niet goed verwoorden. Ik las dus allerlei teksten, werd steeds wanhopiger en vroeg me tenslotte af waar ik aan begonnen was. Ons beider gevoel was dat dit verhaal verbonden is met de Akaija. Maar hoe dan? Ik snapte het niet.

Door zo dicht mogelijk bij de originele Vedische tekst te willen blijven vond ik uiteindelijk een interessante vertaling van ene San Sarin[5], een Sanskriet-specialist, met als titel Samudramanthana, ook wel geschreven als ‘Samudra Manthan’. Het voorwoord werd geschreven door Dr. Gautam Patel, ex-voorzitter van de Sanskrit Sahitya Akademi in India. De datum waarop dit voorwoord werd geschreven trok mijn aandacht: 11-11-11.

Hmmm. Is dat een aanwijzing?

Wim druk bezig met Samudra Manthan

Wim druk bezig met Samudra Manthan

De vertaling gaat per regel, met hieronder een voorbeeld:

fragment uit ‘Samudramanthana’ door San Sarin

fragment uit ‘Samudramanthana’ door San Sarin

Daarna wordt woord voor woord uitgelegd hoe het fonetisch uitgesproken wordt, welke betekenis elk woord heeft en welke alternatieve betekenissen er mogelijk zijn alvorens naar de volgende regel te gaan. De schrijver is dus uiterst wetenschappelijk te werk gegaan om maar niets uit te sluiten en dit werk is slechts 548 pagina’s lang. Na honderd pagina’s begon ik te begrijpen dat hier sprake is van meerdere (ver)taalproblemen met een generatiekloof van duizenden jaren. Dit is quantumfysica. Het legt het dualiteitsprincipe uit binnen de Schepping, oorspronkelijk vermoedelijk geschreven door een volk dat in wiskundig en bouwtechnisch opzicht ver voor loopt op onze moderne wereld.

Marianne's uitzicht

Marianne’s uitzicht

En ik dacht dat in enkele vakantiedagen te gaan begrijpen tussen de bezoeken aan Khmer-tempels en Thai-watervallen door, zittend aan een zwembad met uitkijk over de River Kwai. Ofwel, hier is sprake van een kennis- en bewustzijnskloof van kosmische proporties. Ik liep dus vast en voelde me haast genoodzaakt om me te gaan specialiseren in Hindoestaanse religie. Maar dàt kan toch de bedoeling niet zijn! Ik denk nu aan Linda, die ons inspireerde tot het maken en in de wereld brengen van de Akaija, met als onvermoed gevolg dat we nu de hele wereld afreizen omdat haar inspiratie veel meer omvat dan we dachten. Dus nee, Linda kennende… dat is vast niet haar bedoeling: bijscholing in Hindoe-religie. Alhoeweeul… je weet maar nooit met haar .

Maar wat dan wel? Ik heb haar dus maar eens stilletjes om hulp gevraagd: “Help! Wat heb je nu weer bedacht?! Ik snap het niet.”

Zwaar onder de indruk van de kennis van de schrijver, besefte ik dat ik daar in dit leven nooit aan zou kunnen tippen en dus legde ik zijn tekst uiteindelijk terzijde. Misschien was dat precies de bedoeling, want nu vond ik bijna direct een andere uitleg die meer resoneerde met wat we al wisten: een artikel op van Dr. Melody Rod-Ari[6].

Zij schrijft: Het is een verhaal uit het begin der tijden en de Schepping van het Universum. Het is ook een verhaal van de overwinning van goed over kwaad. In het verhaal vechten devas (goden) tegen asuras (demonen) om de orde en macht voor de goden te winnen die het waren verloren. Om orde en vrede te herwinnen moet het levenselixer (amrita) worden bevrijd uit de Aarde, maar… de enige manier om dat elixer te bevrijden is als de goden en de demonen gaan samenwerken. Beiden zijden zijn zich echter bewust dat zodra de amrita bevrijd is, ze erom zullen vechten.

Het reliëf toont het moment dat beiden zijden samenwerken om de oceaan van melk te karnen. De goden en de demonen spelen een soort touwtrekwedstrijd met het lichaam van de Slangenkoning, de Naga. De Naga is rondom de berg Mandara gewikkeld, gerepresenteerd door Vishnu in het midden. Zodra het elixer bevrijdt wordt vangt Indra (de koning der goden) het elixer op en redt de wereld van de verwoesting door demonen.

De Akaija-Iloa is een fusie van een linksdraaiende en een rechtsdraaiende normale Akaija.

De naam ‘Akaija’ betekent: Wij allemaal zijn één. Dat omvat àlles: goed/kwaad, links/rechts, wit/zwart, boven/beneden, yin/yang. Nu las ik over dit epos steeds dat het om een strijd tussen goed en kwaad gaat, tussen goden en demonen. Maar ik voelde me daar tegen in opstand komen. Hoezo: goden?

Ik beschouw een god als een volmaakt wezen, volmaakt in Liefde, schepper van het Universum, bron van leven. Wil zo’n volmaakt wezen vechten?! Vechten lijkt me iets van onvolmaakte, aardse wezens die nog aan het leren zijn. Zijn dat wel goden dan? Is de woordkeus goden wel juist?

Als je praat over een strijd tussen goden en demonen dan wil je uiteraard dat de goden winnen. Die stomme demonen moeten verliezen en liefst nog van de aardbodem verdwijnen ook. Maar stel nu dat het om dualiteit gaat? Dat is twee-eenheid… polarisatie binnen éénheid. Je lichaam is één geheel, maar je hebt een linker- en een rechter lichaamshelft en je hebt allebei nodig. Dualiteit is een interessant gegeven.

Je kunt vragen stellen waarop het antwoord ja of nee kan zijn.

Bij de keuze tussen ‘leven/dood’ ligt het antwoord ogenschijnlijk voor de hand.

Bij de keuze ‘binnen/buiten’ wordt het moeilijker: Wil je naar binnen of wil je naar buiten?

Bij ‘dag’ ben je actief en bij ‘nacht’ rust je uit om energie op te doen.

Uiteraard willen we liever ‘positief’ dan ‘negatief’ zijn.

Maar ‘+/-‘ dan? Zonder plus- en minpool zouden we geen electriciteit hebben.

En op het moment dat ik dit schrijf schiet me iets te binnen, zittende aan datzelfde zwembad, want ik realiseer me ineens dat mijn vader een electriciën was! Ik heb van hem geleerd dat als je electriciteit niet gebruikt, dat er dan sprake is van een statische situatie. Er staat spanning op het stopcontact, maar er gebeurt niets, want alles is in evenwicht. Stop je een vinger in het stopcontact dan verstoor je het evenwicht en zoekt de energie zich een weg door jouw lichaam, met alle gevolgen van dien.

Het wordt nog interessanter als we naar de draaiende Aarde kijken die, geloof het of niet, gelijktijdig linksom en rechtsom draait. Stel je voor dat je in het StarTrek-ruimteschip Enterprise boven de Noordpool zweeft en je kijkt omlaag naar de draaiende Aarde onder je. Die draait met de klok mee. Nu vraag je captain Picard om met het ruimtechip boven de Zuidpool te gaan ‘hangen’. Daar draait de Aarde onder je tegen de klok in. Het hangt dus van je perspectief af wat je waarneemt. Nog een voorbeeld: als je bij een kruising staat heeft het verkeer van rechts voorrang. Maar voor het wachtende verkeer aan de overkant van de kruising komt datzelfde verkeer van links.

Om het nog iets moeilijker te maken…
Er is bij een draaiende Aarde alleen sprake van linksom of rechtsom als de Aarde draait, en alleen als op dat moment StarShip Enterprise ogenschijnlijk onbeweeglijk in de ruimte zweeft. Zou de Aarde niet draaien, of als het ruimteschip met de Aarde meedraait, dan is er geen draaiende beweging van de Aarde en dus ook geen links of rechts. Je zou je zelfs kunnen afvragen of de Aarde überhaupt wel draait. Misschien staat de Aarde stil en draait het hele universum om de Aarde heen. Wat ik bedoel is… ook dit hangt weer af van je perspectief. Als je de zonsondergang ziet bij Angkor Wat, dan zeg je: “De Zon gaat onder”. Ik heb op zo’n moment nog nooit iemand horen zeggen dat Aarde van de Zon wegdraait. Wij denken misschien anders, maar we zeggen dan eigenlijk dat de Aarde stil staat en dat de Zon beweegt. Het is een kwestie van perspectief.

Vuur maken is ook een soort Samudra Manthan

Vuur maken is ook een soort Samudra Manthan

Behalve vraagtekens bij de woordkeuze voor goden en demonen is het de vraag of de woordkeuze strijd de juiste is. Want dat betekent dat er na afloop een winnaar en een verliezer zullen zijn, tenminste… volgens ons woordenboek. Zou dit epos misschien over balanceren kunnen gaan? Dan praat je, zoals dr. Rod-Ari schrijft, over samenwerking van devas en asuras om tot een bepaald resultaat te komen. Hieronder zie je eenzelfde situatie, die geen wedstrijd is, maar die tot doel heeft om vuur te maken. Je spreekt bij vuur maken met boog, touw en stok ook niet over een wedstrijd tussen het ene uiteinde en het andere uitende van het touw.[7]

Zo loop je als mens dus over een soort evenwichtsbalk. Je neigt iets naar links, corrigeert, helt iets naar rechts en voetje voor voetje kom je verder, want lopen is ook balanceren… je kunt je linkerbeen pas optillen als je op je rechterbeen staat. Gek genoeg heb ik dat zojuist aan den lijve ondervonden… ik heb een zweepslag gekregen in m’n kuitspier en ik kan dus nauwelijks lopen, tenzij je de 100 meter in een kwartier afleggen ‘lopen’ wilt noemen. Had ik een zweepslag nodig om dit… uh…?

Is Samudra Manthan uit balans?

Nou bevinden zich links van Vishnu 88 devas of goden, maar rechts zijn er 92 asuras of demonen. Ofwel: de goden zijn aan de verliezende hand… als het een nagatrekwedstrijd zou zijn. Het mag er als een wedstrijd uitzien, maar is het dat ook? Dit is namelijk ook deel van de kenniskloof: onze maatschappij is gefixeerd op wedstrijden zoals de Olympische Spelen, voetbal, rugby, tennis, schaatsen, X-factoren, zang- en danswedstijden. Wie is sterker? Onze fixatie op wedstrijden geeft een vertaler al gauw het idee dat touwtrekken ook een wedstrijd is. Verlaat je dat standpunt en probeer je een neutraal perspectief in te nemen, dan bestaan er ineens andere mogelijkheden.

San Sarin is die onbalans van 88/92 ook opgevallen en hij besteedt wel 10 pagina’s aan wat hij ontdekte toen hij met deze getallen ging ‘spelen’ en was daar zeer verbaasd over.

Lichtwezens en vervolmaakte zielen denken niet in termen van: Ik ben beter dan jij. Bij hen gaat het om Liefde, om wij zijn één! Ik bedoel niet te zeggen dat de bouwers van Angkor Wat lichtwezens waren, maar ze waren ons in bepaalde opzichten ver vooruit en hadden daarom misschien ook een ander idee over wedstrijden. In plaats van een strijd aan te gaan met een ander kun je ook proberen jezelf te overwinnen, want dat is veel essentiëler. Dan ben je bezig om te leren, zodat je groeit in bewustzijn. Is dat misschien Amrita maken?

Toen ik dit onlangs las moest ik aan iets anders denken. Mensen vragen ons weleens wat nu eigenlijk het verschil is tussen de normale Akaija en de Akaija-Iloa. Ik heb ze hier allebei afgebeeld. De Akaija-Iloa is ontstaan door de normale Akaija te fuseren met het spiegelbeeld van de normale Akaija. Wat we dan zeggen is dat de normale Akaija a.h.w. uit balans is. Zij is linksdraaiend. Of rechtsdraaiend, net hoe je ernaar kijkt. Zo’n Akaija werkt al. Je hoeft niets te doen.

De Akaija-Iloa is zowel links- als rechtsdraaiend. Dan is er sprake van een statische situatie. En we vergelijken de werking van de Akaija-Iloa dan met een hele grote sneeuwbal op de top van een berg. Is de situatie statisch, dan gebeurt er niets en de bal blijft liggen. Geef je er een duwtje tegen, dan gaat de bal rollen. Dat duwtje, zeggen we dan, is jouw intentie, jouw wens. Nu draagt bij ons weten zo’n beetje iedereen een Akaija ter ondersteuning van de gezondheid, ter bescherming, ter versterking van, etc. Dus die wens is onbewust al aanwezig. Maar je kunt er dus ook bewuster mee omgaan en haar gebruiken als versterker van jouw intenties. Maar, zeggen we dan… neem dan wel verantwoording voor wat je oproept. Wat je uitzendt komt weer bij je terug, dat is een kosmische wet.

Er is nog een korte uitleg die ik van Mr. T hoorde. Hij vertelde dat Angkor Wat gebouwd is als een drijvend eiland. Als je het water rondom de Angkor-tempels zou verwijderen, of als het verdroogt, dan storten de tempels in. Het gehele fundament van Angkor bestaat uit lateriet-gesteente dat eruit ziet als zeer poreus vulkanisch gesteente, als een spons. Er kunnen dus grote hoeveelheden water in de fundamenten onder Angkor aanwezig zijn. Zolang dat water in de steen aanwezig blijft ‘drijft’ Angkor als het ware op water. Zou je dat water weghalen, of als het land door ontbossing zou verdrogen, dan is lateriet te zwak om deze gebouwen te kunnen dragen en zal het bezwijken onder z’n eigen gewicht. Dat verhaal klopt precies met de Samudra Manthan, waarbij de verblijfplaats van de goden op het water drijft.

Axis-Mundi (Wereld-as)

Dr. Melody Rod-Ari: “Angkor Wat ligt op de Tempelberg, Mount Meru, de verblijfplaats van de goden. De vijf torens staan voor de vijf bergketens, de omringende ‘slotgracht’ is de oceaan. De berg Meru wordt ook gezien als de axis-mundi, de wereldas.”

Ook zij noemt, net als de Encyclopedia Brittanica dat woord: axis-mundi. Interessant, want Graham Hancock had ontdekt dat de fundamenten van een aantal van de Angkor-tempels samen precies het sterrenstelsel Draak of Draconis vormen. Eén van de sterren van Draconis heet Thuban (alpha Draconis). Rond 2750 v. Chr. was Thuban de poolster. Elke 72 jaar verschuift de denkbeeldige draaiingsas van de Aarde om 1º. Die verschuiving heet precessie. Momenteel is Polaris de Poolster, maar ruim 4750 jaar geleden was dat dus Thuban (zie ook de afbeelding van de sterren een paar bladzijden terug).

Dr. Melody Rod-Ari noemt Angkor een ‘mandala’: “Volgens de oude Sanskriet en Khmer teksten dienen religieuze monumenten en vooral tempels zodanig gebouwd te worden dat ze in harmonie met het universum zijn, uitgelijnd met de rijzende zon en maan (…). De centrale as van deze tempels moet uitgelijnd worden met de planeten, zodat het bouwwerk verbonden wordt met de kosmos en de tempels een centrum worden in spiritueel, politiek, kosmologisch, astronomisch en geofysisch opzicht. Anders gezegd: ze zijn bedoeld om een microkosmos te representeren van de macrokosmos, georganiseerd als mandala-diagrammen van het universum.”

Mevr. Deborah Houlding, schrijfster van een artikel over het sterrenbeeld Draak begint haar artikel met de woorden: “Draco is afgebeeld als een zeer lang serpent dat is gewikkeld rond het hart van de precessie-cirkel, waaromheen de noordpool over een periode van 26.000 draait.“[1]

Terugkomend naar het verhaal van de Samudra Manthan en de ongelijke aantallen devas en asura’s, lijkt het erop dat de positie van de wereld-as uit balans is. Maar ik heb geleerd dat juist disbalans veroorzaakt dat er energie begint te stromen. Perfecte balans is een statische positie. Je gaat pas lopen als je je balans verstoort.

Deze pagina is ook beschikbaar in: Duits

Webshop

Gouden Akaija

Impressum

Follow Me