Finding Нашя
De gewonde Ziener
Het heeft even geduurd – 17 jaar –, maar begin maart 2026 ben ik eindelijk begonnen aan het nieuwe boek waarvan ik direct na Lady of the Rings – Kiezen voor Vrije Keuze de titel al wist: Finding Нашя – De gewonde Ziener.
Die titel zal je verbazen. Je spreekt het uit als ‘Finding Nasja’. Het is een combinatie van Engels/Latijnse en Russische schrifttekens. Het gaat hierin om het vinden van jezelf. Of beter gezegd: het vinden van mijn Zelf, van dat wat ons verbindt, wat ons één met elkaar maakt… het goddelijke dat wij allen zijn, dus ons Zelf.
Nasja is de naam die Linda tijdens haar ziekte (anno 2001) eindeloos geroepen heeft, zonder dat we wisten wat ze riep. We wisten zelfs niet dat het om een naam ging. Hieronder kun je een origineel audiofragment horen waarin ze om Nasja roept. Let op… het is een heftig fragment, want je kunt Linda’s pijn horen, de diepe emotie waarmee ze Nasja roept.
Linda roept ‘Nasja bei Uzbekiya.
Gaande de weken dat ze, getriggerd door pijn en slaaptekort, in die vreemde taal sprak en soms eindeloos om Nasja riep, leerden we wat er aan de hand was. Linda schoot steeds terug in een vorig leven waarin haar iets overkomen was dat met de pijn in haar buik van dit leven te maken had.
Maar dat leerden we pas toen Loukie, een medium de Akasha-kronieken had kon raadplegen, ons een briefje stuurde waarin ze schreef dat Linda als soldaat was geronseld, ergens ten Zuiden van Rusland, in wat nu Uzbekistan heet. Ze (hij, Igor) kwam daar om het leven, maar voor die tijd lag hij 5 dagen en 5 nachten lang op het slagveld, roepende om Nasja, terwijl al zijn kameraden, de een na de ander gestorven waren. Tenslotte stierf ook hij.
Waar doet je dat aan denken als je nu naar het (alternatieve) nieuws over de Оеkrаïnе kijkt? Daar worden massaal soldaten geronseld voor een oorlog die ze niet willen vechten.
Toen ik dat briefje las begon ik plotseling zomaar te huilen, want er kwam een herinnering met volle kracht omhoog vanuit de diepten van mijn ziel: Ik was Nasja geweest in dat leven!
Linda Margaret de Redelijkheid 19-8-1954.
-Een vorig leven: 1534, Rusland. Je was een soldaat en vocht met zwaarden en bijlen. Je bent vele keren geraakt, vooral in het onderlichaam en benen. Je darmen lagen eruit en niemand kon je meer helpen. Dus ze lieten je daar liggen. Er was heel veel pijn en verdriet, maar ook woede. Dit heb ik allemaal weggehaald. Het duurde 5 dagen eer je overleed.
Dit is ingetuned een paar jaren geleden, toen je een hevige menstruatie bloeding kreeg.
Denk erover na en probeer alles naar boven te halen, zodat je het weg kunt halen, door het b.v. in een roos te stoppen en te laten ontploffen. Of het heel ver boven je te blazen om daar te laten ontploffen. doet het zoals je zelf het beste lijkt.
-Geen ander leven eindigend plotseling, met een contract of met een andere traumatische ervaring.
– Een vorig leven met een eigenschap, die je nu mist. 1718, Oostenrijkl Je was een vrouw, getrouwd met een hard werkende, maar goede man. Je had veel kinderen en bestierde het huishouden uitstekend. Daarbij deed je veel sociaal werk, samen met je man. Je had een geweldige hoeveelheid energie. Deze eigenschap heb ik weer bij je ingebracht.
Ik hoop dat je het eerste leven uit je onderbuste kunt ophalen, want dan zou je wel eens weer helemaal beter kunnen worden. Het allerbeste ermee en ik hoor het wel.
Veel liefs, Loukie E.
-Gift vanuit het acashic record: Een heerlijk kussen en een warme deken, om goed uit te rusten.
In dit boek beschrijf ik de zoektocht, het vinden van Nasja, van mij(n)Zelf. Die zoektocht loopt parallel aan de Akaija-wereldreizen die we gemaakt hebben en waarover je op deze website alles kunt lezen.
Ook dit thema komt aan bod: Akaija – Akasha. Welke link is er tussen deze twee begrippen?
Als ‘Akaija’ betekent ‘Wij Allemaal zijn Eén’, dan gaat het om het vinden van ons Zelf. Wie zijn Wij? Wie ben Jij? Wie ben Ik?
Als ik ooit een zwangere vrouw was met de naam Nasja, wie is dan de man Wim die ik nu ben? Wie is Linda? Ooit was zij een hij: Igor, een man in Uzbekistan. Toen was ze Linda, mijn levenspartner. Nu is ze overleden, maar ze inspireert mij nog steeds. Hoe kan dat?
De gewonde Ziener
Tijdens onze reizen naar Kaapverdië en naar Paaseiland werden we geconfronteerd met hele oude herinneringen uit Atlantis. Daar heb ik iets traumatisch meegemaakt tijdens de aanloop naar laatste ramp die de Aarde meemaakte als gevolg van een combinatie van kosmische invloeden en menselijk handelen. Ik was een van de (vele) zieners die er op voorhand reeds melding van maakten, maar niet iedereen wilde dat horen.
Ik doe dat nu weer in dit boek. Herhaalt de geschiedenis zich?
Of is er sprake van Atlantis Reloaded… the Next Level?
Op deze pagina zal ik links plaatsen naar de voortgang van dit nieuwe boek, fragmenten delen en straks kun je straks ook ingesproken fragmenten beluisteren.
Op dit moment (half maart 2026) ben ik goed op gang… de Inleiding is zo goed als af :-).
Dus… Wordt vervolgd.
Fragment 1 - Kunstmatige Intelligentie
Hier kun je alvast een fragment lezen, vanuit welke achtergrond ik schrijf.
(…) Wat sinds kort een hele grote rol is gaan spelen is of iemand kunstmatige intelligentie of AI heeft gevraagd om een tekst te schrijven. Dan hoeft ‚de schrijver‘ geen enkele kennis van het onderwerp te hebben. Het volstaat al om een zogenaamde ‚prompt‘ in te geven, b.v.: „Schrijf een wervende en geïllustreerde tekst van 1000 woorden over het doen en laten van… (naam van de persoon).“
Het maakt niet uit of het een heilige, een president, een familielid of zelfs maar een bestaande persoon is of was. De tekst wordt binnen seconden geschreven door een computerprogramma dat werd geschreven door onbekende programmeurs, gebruikmakend van onbekende databases, op basis van niet nader genoemde prompts en al dan niet zelf aangeleverde documenten, foto’s, video’s, opnames en foto’s. Het resultaat is grammaticaal perfect, inhoudelijk overtuigend en wervend. Het overtuigt de lezer hoe bijzonder deze mens (geweest) is, compleet met levensechte foto’s en desgewenst zelfs met video-opnames van uitspraken tijdens het leven van deze man of vrouw. Alleen nog even een pseudoniem eronder zetten en klaar is Kees. En dat in slechts 5 minuten. Welkom in 2026.
Er hoeft helemaal niets van waar te zijn, maar wie niet beter weet zou kunnen denken dat dit bijvoorbeeld een hele sympathieke politicus is die zich levenslang heeft ingezet voor het welzijn van zijn land, terwijl hij in werkelijkheid mensen laat vermoorden. Hoe weet je dat deze tekst klopt? Hoe weet je of deze persoon überhaupt bestaan heeft? AI, Artificial Intelligence of Kunstmatige Intelligentie doet zich voor als een super-interelligente persoonlijkheid die meedenkt en bijna alles voor je kan opzoeken, schrijven, tekenen, schilderen, uitspreken en ‚fotograferen‘. Wauw… dát had ik vroeger op school moeten hebben als ik een werkstuk moest maken.
Vaak krijg je tijdens het lezen een indruk van iemands achtergrond, maar in deze tijd beginnen steeds meer mensen te beseffen dat niets is wat het lijkt te zijn. Dat was vroeger natuurlijk ook al zo, maar toen was het niet mogelijk om in enkele minuten tijd met mensen over de hele wereld kennis uit te wisselen om in te schatten of iets nu wel of niet gebeurd is zoals er gezegd wordt.
Laat ik dus vooropstellen: Niéts van wat ik in dit boek schrijf is tot stand gekomen doordat ik me liet inspireren door AI. Niet dat ik er geen gebruik van maak, b.v. voor gevanceerde zoekopdrachten, berekeningen en primaire vertalingen, maar als het gaat om creatieve processen zoals schrijven en schilderen laat ik me liever inspireren door een Hogere Intelligentie. En daarbij draag ik dan zélf de verantwoordelijkheid voor wat ik schrijf. Ik wil en mag die verantwoordelijkheid niet bij iemand anders leggen, en al helemaal niet bij een kunstmatige, niet-menselijke intelligentie.
Wel schrijf ik onder een andere naam dan die waarmee mensen mij kennen: Willem-albert Akaija, of ook Akaija Wim. Dat is geen pseudoniem, maar dat zal ik later uitleggen.
(…)
Fragment 2 Escape Room Earth
(…)
Stel je voor dat je met je propellorvliegtuigje boven een tropisch oerwoud vliegt en je krijgt motorstoring. Dan zul je een noodlanding moeten maken. Gelukkig kun je net naast een door bomen omzoomd meertje een stukje vlakke grond vinden, maar de landing gaat niet al te best en je vliegtuig raakt zwaar beschadigd. Gelukkig kom je er heelhuids vanaf, al ben je enorm geschrokken van de harde landing.
Je stapt uit en je kijkt eens om je heen. Waar ben je in hemelsnaam terecht gekomen? Dat watertje blijkt een moeras te zijn omringd door enorme oerwoudbomen. Je hoort overal talloze exotische geluiden, maar je ziet niet wie ze maakt en je herkent er niet een van. Je ruikt het ene moment onbekende geuren van bloemen en even later de geur van rotting uit het moeras. Kleine muskieten doen zich reeds tegoed aan je bloed en langzaam zakken je voeten dieper in de drassige bodem. Je moet hier snel weg zien te komen, liefst nu direkt! Dit is dus een goed moment om contact op te nemen met de Thuisbasis. Even Apeldoorn bellen? Maar dan ontdek je dat de radio kapot is gegaan tijdens de landing…
Nu heeft dit oerwoud alle mogelijkheden om je in leven te houden, maar je bent nog nooit eerder in een oerwoud geweest, dus hoe weet je wat wel en wat niet eetbaar is? Waar ga je slapen?
Waar moet je heen? Uiteraard zitten hier ook giftige spinnen, slangen, krokodillen en massa’s insecten, waar je gelijk al kennis mee gemaakt hebt. Je bent nu dus helemaal op jezelf aangewezen.
Hoe ga je dit overleven?
Van alle escape-rooms die je kunt bedenken is dit de ultieme challenge!
Wonderen bestaan gelukkig wel degelijk, want op de een of andere manier slaag je erin om alle puzzels in deze Aarde-escape-room te vinden en nog op te lossen ook. Je weet eten te vinden, slangen en spinnen te vermijden, niet ziek te worden van de insectenbeten, en je slaagt er zelfs in om je weg naar Huis te vinden. Goed, je hebt onderweg een aantal akelige dingen meegemaakt omdat je sommige dingen door ondervinding moest leren, maar je bent een schat aan ervaringen wijzer geworden! Door vallen en opstaan heb je het toch maar mooi gered! Bravo!
Als je dit aankunt, kunt je zo’n beetje alles aan. Dus kom maar op!
Op Aarde geboren worden betekent gelukkig niet dat je er helemaal alleen voor staat, al zijn er helaas ook uitzonderingen. We worden omringd door lotgenoten en om te beginnen zijn dat onze moeders en vaders. Zij hebben al heel wat jaren levenservaringen opgedaan, dus zij zijn onze eerste leraren. Van hen leren we de taal en de gebruiken van de regio waar we leven, zodat we niet van álles de gebruiksaanwijzing hoeven te schrijven.
(…)
